Brutus, Roma Cumhuriyeti uğruna yapılan son savaşı kaybeder (23 Ekim, MÖ 42, Philippi, Yunanistan).
Üç hafta önce, aynı arazide gerçekleşen ilk muharebede Cassius, savaşın gidişatını yanlış yorumlayınca intihar etmişti. Brutus, Sezar’ın suikastçılarından oluşan ordunun komutasında tek başına kalmıştı.
Aslında oldukça güçlü bir konumdaydı. Ordusu tahkim edilmiş yüksek bir arazide bulunuyor, donanması denizi kontrol ediyor; Marcus Antonius ve Octavianus’un orduları ise gıda sıkıntısı çekiyordu. Beklemek, düşmanlarını açlıktan pes etmeye zorlayabilirdi.
Ancak subayları sabırsızlanıyordu ve Brutus onlara engel olamadı. 23 Ekim günü ordusuyla harekete geçerek saldırıya geçti.
Çetin ve kanlı geçen çatışmada Brutus’un safları yarıldı. Bir avuç yoldaşıyla birlikte tepelere kaçtı. O gece, her şeyin bittiğini anlayınca kendi kılıcının üzerine düştü.
Plutarkhos’un aktardığına göre Antonius, cesedi bulduğunda onu kendi mor peleriniyle örttü. Octavianus ise çok daha soğukkanlıydı; Suetonius’a göre Brutus’un başını Roma’ya göndererek Jül Sezar heykelinin ayaklarının dibine attırdı.
Cumhuriyeti kurtarmak için Sezar’ı öldürenler artık yoktu. On beş yıl içinde Octavianus, Augustus olacak ve Roma bir imparatora kavuşacaktı.
